حشیش

منشا تولید: بوته شاهدانه ( Cannabis )
انواع رایج: بنگ، گراس (علف)، ماری جوانا، چرس، جوینت، مری جین، داگا و سین سمیلا (قوی ترین نوع حشیش)
نحوه مصرف: تدخین و خوردن
ترکیب سبز، قهوه‌ای یا خاکستری مشتق از برگ، دانه، ریشه و گل ِ گیاه شاهدانه است که به نام‌ های حشیش، ماری جوانا، علف (GRASS) ، علف هرز(WEED)، مری جین (MARY JANE)، جام (وPOT، بنگ، گانجا، شاهدانه و… )هم معروف است. این ماده رایج ‌ترین ماده غیرقانونی مورد مصرف در جهان است.
از هزاران سال پیش می‌دانستند که حشیش اثرات نشئه ‌آور دارد. هردوت مورخ یونانی (قرن پنجم قبل از میلاد) قبیله چادرنشینی را توصیف کرده است که دانه‌ های شاهدانه را روی منقل سرخ کرده و با سردادن هلهله شادی از چادر خارج می‌شدند.

حشیش نام مختصر بوته شاهدانه است. تمام اجزاء این گیاه خاصیت روانگردان دارد که از بین آنها  تترا هیدروکانابینولفراوان تر از همه است. قوی‌ ترین انواع حشیش از سرشاخه‌ های گلدار گیاه یا از ترشح رزینی قهوه‌ای مایل به سیاه خشک شده برگ‌های آن کهHASHیاHASHISHنامیده می ‌شود به دست می ‌آید. برگ های خشک گیاه شاهدانه را داخل سیگار ریخته و آن را دود می ‌کنند. در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم اثرات ضد درد، ضد تشنج و خواب آور حشیش شناسایی شده بود. در دهه چهارم قرن بیستم این ماده جزو سیستم دارویی آمریکا به حساب می‌آمد. بیش از ۴٠٠ ماده شیمیایی در گیاه حشیش وجود دارد که ۶٠ درصد آنها از لحاظ شیمیایی باTHC٩- در ارتباط است.

حشیش چگونه مصرف می‌ شود؟
حشیش به صورت سیگار تدخین می‌ شود که به آن سیگاری،JOINTو ناخن (NAIL) هم می‌ گویند. با تدخین حشیش اثرات نشئه آور آن ظرف چند دقیقه ظاهر شده و حدود ٣٠ دقیقه بعد به اوج می‌ رسد و ٢ تا ۴ ساعت دوام می آید. برخی اثرات حرکتی و شناختی ۵ تا ١٢ ساعت طول می‌ کشد.

عوارض حاصل از مصرف چیست؟
میزان اثرات این ماده بر افراد به عوامل زیر بستگی دارد:

١ – تجربیات قبلی فرد در مصرف این ماده
٢ – میزان مادهTHCدر سیگار
٣ – انتظارات فرد از نحوه ایجاد عوارض
۴ – محل مصرف آن
۵ – همراهی مصرف حشیش با مصرف سایر مواد مثل الکل و …
بعضی افراد ذکر می‌کنند که پس از تدخین حشیش (ماری جوانا) هیچ احساسی ندارند و بعضی احساس سبکی و سرخوشی می‌کنند. بعضی افراد دچار افزایش اشتهای شدید و تشنگی شدید می‌ شوند. در صورت مصرف میزان زیاد ماری‌ جوانا، فرد مصرف کننده دچار اضطراب و افکار پارانوئید می‌ شود.

شایع ترین اثرات پس از مصرف حشیش عبارت اند از:

١ – اتساع عروق خونی ملتحمه چشم (قرمزی چشم)
٢ – افزایش ضربان قلب (تاکی کاردی خفیف)
٣ – افت فشارخون وضعیتی در دوزهای بالای مصرف
۴ – افزایش اشتها که اشتهای گاوی نامیده می ‌شود.
۵ – خشکی دهان
۶ – حملات حاد اضطراب


عوارض کوتاه مدت مصرف:

١ – اختلالات حافظه و یادگیری
٢ – اختلال در حواس بینایی، شنوایی و لامسه مسمومیت با حشیش، اغلب حساسیت فرد مصرف کننده را نسبت به محرک ‌های بیرونی بالا می‌ برد و جزئیات تازه‌ای را آشکار می‌کند. فرد رنگ ‌ها را غنی‌ تر و عمیق‌ تر از گذشته حس می ‌کند.
٣ – اختلال درک زمان و مکان
۴ – اختلال در قدرت تجزیه و تحلیل مغز
۵ – اختلال تعادل و مهارت‌ های حرکتی : به علت اختلال در مهارت‌ های حرکتی، افراد مصرف کننده تا ١٢ ساعت پس از مصرف نباید رانندگی کنند.
۶ ـ اختلال خواب و فعالیت جنسی که از چند روز تا چند هفته پس از مصرف از بین می ‌رود

عوارض بلند مدت مصرف:

١ – آتروفی (تحلیل) بافت مغزی
٢ – استعداد تشنج
٣ – آسیب ژنتیکی که فرزندان فرد را مبتلا به ناهنجاری های مادرزادی می ‌کنند.
۴ – اختلال فعالیت ایمنی بدن
۵ – تغییر غلظت هورمون های جنسی مردانه و زنانه ( بی‌ نظمی قاعدگی )
۶ – اختلالات اضطرابی- توهم- هذیان و دیوانگی
[در افراد با زمینه قبلی احتمال رخداد آنها بیشتر است].
٧ – استعداد ابتلا به سرطان ریه که به علت وجود هیدروکربن های سرطان‌زا در دود سیگار می ‌باشد.
٨ – فقدان انگیزه در فرد برای استمرار کارهای روزمره به طوری که فرد مصرف کننده فاقد نیرو، بی‌ حال و ظاهراً‌ تنبل است.
در افرادی که حشیش مصرف می‌ کنند، استعداد اعتیاد به سایر مواد روان‌ گردان بیشتر است.

 

 

اطلاعات عمومی در مورد حشیش :

برخی منابع به جز مسیر مطرح شده در مطالب قبل،گسترش مصرف حشیش از چین به سمت غرب را به صورت دیگری مطرح میکنند(که البته بعید نیست ،هر دو مسیر طی شده باشد). این منابع میگویند در ۵۰۰ سال قبل از میلاد،قبایلی که در اوکراین امروزی زندگی میکردند،حشیش را به شمال اروپا رساندند و تا سال ۱۰۰ قبل از میلاد، مصرف حشیش در تمام اروپا گسترش یافته بود.به همین ترتیب اختلافات کوچک دیگری نیز در مورد انتقال حشیش از ایران به کشورهای عربی وجود دارد .ظاهرا در سال های ۱۰۰۰_۹۰۰ پس از میلاد، حشیش در کشورهای عربی پخش شد. در سال های ۱۲۵۶_۱۰۹۰ پس از میلاد ،در خراسان حسن صباح مریدانی داشت (که گاهی به عنوان حشاشین یا حشیشیون نیز از آنها یاد می شود) که در زمان سلجوقی به مخالفت با ایشان پرداخته شد و ماجراهای مفصلی را ایجاد کردند، گروهی بر این باورند که ایشان هنگام اجرای عملیات انتحاری از حشیش استفاده میکردند و رفتارهای بی باکانه ی آنها در حدی بود که علیرغم این عقیده (به ویژه در اروپا) که رفتار ایشان شیطانی است، جسارت شان زبانزد بود. عده ای معتقدند که حشیش به معنی دارو و حشاش به معنی دارو فروش بوده است.

نوشته های این دوره (۱۲۵۶ تپه های الموت)، در اوایل سال های ۱۲۰۰ میلادی، نشان میدهد که اثرات روانی حشیش در آن سالها شناخته شده بود و در این سال ها، مصرف حشیش در خاورمیانه به طور وسیعی گسترش و عمومیت یافت. گفته می شود، شیخ حیدر خراسانی، بزرگ صوفیه ویژگی حشیش را شخصا دریافت و وی آن را به عراق، بحرین، مصر و سوریه گسترش داد (۱۲۲۱_۱۱۵۵).

به این ترتیب مصرف این ماده به تدریج در سراسر دنیا گسترش یافت و اولین بار در سال ۱۸۴۳،کلوپ مصرف کنندگان خوراکی حشیش در پاریس افتتاح شد.
با گسترش مصرف حشیش به تدریج روشن شدکه بیشترین علت مصرف در شرایط موجود آن زمان، اهداف تفریحی است و نه هدف های طبی .بدین ترتیب، کشورها شروع به غیر قانونی کردن مصرف مواد نمودند. برخی منابع این اقدامات را در سالهای پایانی قرون وسطی و عده ای در قرن ۱۸ میدانند. به نظر می رسد اولین ممنوعیت های واضح و مشخص حشیش در اواخر قرن ۱۴ اتفاق افتاد. در سال ۱۸۴۳، پاپ (Innocent) هشتم، آن را حرام اعلام کرد. برخی رهبران مسلمان نیز عمل مشابهی داشتند(برخی معتقدند این اقدام برای مواجه با فرقه حشاشین بوده است).
ملکه الیزابت اول، برای مقابله با طرفداران پاپ (Popist Rivals)، مالکان را با اعلام دستوری، وادار به گسترش زمین زیر کشت و تولید زیاد حشیش کرد و این امر منجر به استفاده از آن در موارد دیگر (نظیر کاغذ سازی) شد. البته اینگونه استفاده، ظاهرا ملکه را از مقابله مستقیم با روحانیت محفوظ میداشت و قدرت او را می افزود،  بنابراین به عنوان ابزار قدرت استفاده می شد. به این ترتیب تا این هنگام، هیچ گونه قانونی برای ایجاد محدودیت وجود نداشت و فراوانی کشت گیاه گسترش یافت. در سال های ۱۶۰۰، انگلیسی ها(شامل پدران روحانی)، حشیش را به قاره جدید(آمریکا) بردند و کشت مقادیر زیادی از آن آغاز شد. ذکر شده است که قانون استقلال آمریکا بر روی کاغذ های کنف (شاهدانه،Hemp) نوشته شد.
از ۶۰۰۰ سال پیش، هیچ تلاشی برای ایجاد محدودیت مصرف شخصی حشیش، گزارش نشده است. این موضوع می تواند به معنی تحمل بیشتر نسبت به مصرف حشیش باشد.نوع مجازات هایی که برای افراد وجود داشت،(نظیر مجازات مرگ برای اعمال خلاف قانون) نشاندهنده نگرش زمانه به جرم بوده است. به این معنی که علیرغم اعمال مجازات های سنگین علیه هر نوع اعمال مجرمانه دیگر، جوامع به موضوع جرم مصرف حشیش در آن سال ها کاری نداشته اند.
در سال ۱۸۹۰، ترکیه رسما استفاده از حشیش را غیر قانونی اعلام کرد، به سرعت، کشورهایی نظیر انگلستان و چین شروع به کاهش سطح زیر کشت و تمهیداتی برای کاهش مصرف حشیش نمودند. اوایل قرن بیستم، نقطه چرخش جرم نگاری، ماری جوانا بود. ایده غیرقانونی کردن حشیش عمدتا از سوی ایالات متحده مطرح شد،آمریکا تلاش و قدرت زیادی برای تصویب قوانین بین المللی ضد ماری جوانا صرف نمود.

 

 

 

4 thoughts on “حشیش

  • ۱۳۹۴/۱۰/۲۳ در۱۸:۱۸
    Permalink

    من جهار سال میشه که از جرس استفاده میکنم چیگونه از آن رهایی یابم اگر کدام دارو پیشنهاد دارید یا توصیه
    ممنوع سازید
    تشکر

    تکرار
    • ۱۳۹۴/۱۰/۲۴ در۱۱:۱۶
      Permalink

      مسعود جان
      جواب شما را برایتان ایمیل کردیم .

      تکرار
    • ۱۳۹۶/۱۱/۱۲ در۰۳:۰۳
      Permalink

      منم همین طور دیگه خسته شدم

      تکرار
  • ۱۳۹۵/۰۱/۲۱ در۱۱:۴۶
    Permalink

    سلام حدود شش سال میشه که از چرس استفاده میکنم چیطور از آن رهایی پیدا کنم؟

    تکرار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوارابزار