مورفین (MORPHIN)

       در سال ۱۸۰۵میلادی، مرفین از تریاک تهیه شد. مرفین یکی از اجزای اصلی و اساسی تریاک است که بطور متوسط از هر۱۰ کیلوگرم تریاک یک کیلوگرم مرفین تهیه می‌شود. مرفین را می توان از ساقه گیاه خشخاش نیز بدست آورد. رنگ آن به صورت کرم روشن و گاهی اوقات به رنگ آردسوخاری ( قرمزآجری) و مزه آن تلخ که ذرات آن در زیر ذره‌بین شبیه کریستالهای سوزنی است و در آب حل نمی‌شود، حلال آن الکل سفید یا اتر می‌باشد که به اشکال قرص، کپسول، پودر یا محلول (به صورت آمپولهای ۱۰ و ۲۰گرمی مورد مصرف پزشکی قرار می‌گیرد) عرضه می شود و از طریق خوراکی، کشیدن از راه مجاری تنفسی و تزریق زیر پوستی و داخل عضلانی و سیاهرگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر مقداری از مرفین را روی زرورق ریخته و حرارت داده شود مستقیماً دود می ‌شود و اگر مقدار کمی از آن بین دو انگشت ماساژ داده شود از بین می‌رود، مابین دو انگشت چرب می‌شود.

        این ماده بعلت اثرمخدرقوی که دارد به نام خدایان یونان باستان، مرفینوس (رب‌النوع خواب) نامیده شد. مرفین امروزی برای از بین بردن درد از قرن ۱۹ م. سابقه دارد و از حیث طبقه بندی فارماکولوژی، تضعیف کننده سیستم مرکزی اعصاب می باشد.

عوارض مصرف مورفین :

        اعتیاد به مرفین بسیار قوی و ترک آن بسیار مشکل و عوارض آن بر سیستم اعصاب و کلیه‌ها محرز شده است. در عروق مغز نیز باعث گشادی و افزایش فشار مایع مغزی نخاعی می‌گردد. التهاب معده و اثنی‌عشر، خروج غیرمعمول قند از طریق ادرار، خروج غیر معمولی آلبومین از طریق ادرار، اختلالات روانی که مهمترین آن عدم آگاهی فرد از وضعیت موجود خود یا از رفتن هوشیاری فرد نسبت به وضعیت فعلی است و سایر اثرات و علایم، مانند اثرات تخدیر کننده‌ای‌آن، مشابه تریاک و حتی شدیدتر و گاهاً خیلی زودتر فرد مصرف‌کننده به مقادیر کم آن عادت کرده و نیاز مغز به مصرف مقادیر بیشتر خواهد بود. کارکرد ذهنی در سطوح بالا مانند قدرت استدلال نه تنها دچار اشکال نمی گردد، بلکه عملکرد آن با شور و هیجان زیاد توأم است. البته پس از مدتی مصرف، عادت پدیدار می گردد و شخص به ناچار مقدار مصرفی خود را افزایش می دهد.

       اضطراب که خود جزئی از درد و رنج وابسته به کمبود احتمالی در اعتیاد است، سبب می شود که شخص علاوه بر افزایش مقدار مصرفی خود، فواصل مصرف را کاهش داده و به این شکل از بروز علائم کمبود و اضطراب احتمالی جلوگیری نماید.
اختلاف مورد اشاره مربوط به سازمان روانی – شخصیتی فرد و قدرت او در کنترل تمایلات و ارضا آن است. اما در اکثر موارد، اعتیاد به مشتقات ‹‹ تریاک ›› به طور عام و به ‹‹ مورفین ›› به طور خاص، موجب زوال سریع فیزیکی ، روانی و اجتماعی می گردد، و افرادی که قدرت ذهنی خود را حفظ کرده اند، رنج فراوان می کشند. زیرا دیگر از ماه عسل خبری نیست، بلکه فقط لحظات پر اضطراب و سختی وجود دارد که شخص به پرکردن سرنگ فردای خود می اندیشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوارابزار